میدونی من خیلی تنهام عزیزم

واسه تو یه ناشناسم عزیزم

شعرهای خوبی ندارم میدونم

برای عشق تو اما می خونم

دلگير دلگيرم مرا مگذار و مگذر

از غصه مي ميرم مرا مگذار و مگذر

با پاي از ره مانده در اين دشت تبدار

اي واي مي ميرم مرا مگذار و مگذر

سوگند بر چشمت که از تو تا دم مرگ

دل بر نمي گيرم مرا مگذار و مگذر

بالله که غير از جرم عاشق بودن اي دوست

بي جرم و تقصيرم مرا مگذار و مگذر

با شهپر انديشه دنيا گردم اما

در بند تقديرم مرا مگذار و مگذر

آشفته تر ز آشفتگان روزگارم

از غم به زنجيرم مرا مگذار و مگذر

شـــــا خـــــــــه گــــــــلی در غــــــــــــــربـت

در این شب تاریک و ساکت گرفتارم

گرفتار غــــم تنـهایی

شب است و دلم غمگین است

غمگین از کوچه های تنهایی...

غمـی دارم درون سیـنه

ریشه های غم خسته از این تنهایی

درون سینه تعصب کرده

تنـهاتـرین تنـهایان منـم

چونکه دلم از دنیا بریده

چشم هایم گریان دلم پریشان

از این تنهایی سکوت کرده...

خسته ام خسته از این تنهایی

فریاد میکشم با دلی پرخون

پــــــروردگــــــــارا...

مرا رها کن از این غم گردون!!!

دلی دارم چو مینای شکسته

چو کشتی بر لب دریا نشسته

همه میگن حسینا ساز بسته

صدا کن میدهد ساز شکسته

       عزیز یادی بکن از یار خسته

                                غبار دوریت بر من نشسته

    دگر تیری نزن بالی ندارم

                                                                وجودم از غمت درهم شکسته....

    تو خوابیدی و چشمام خیسه هر دم

            عـــــــــــزیزم بی تو من ٬ دنیای دردم

                   تو خـــــــوابیدی و من تنها و بی کس

                           برای غــــــــــــــــــربت خود گریه کردم

                                    تو خوابـــــیدی و چشمات وا نمیشه

                                            آخه این غــــــــصه تو دل جا نمیشه

                                   تو خوابیـــــــدی در این شبهای پر درد

                          یکی هـــــــــــمدرد من پیدا نمیشه

                 تو خوابیدی و دســتات سرد سرده 

       نمیدونی غمــــــت با من چه کرده

                تو خوابیــــــــــــدی و فصل زندگانی

                         برایم تا ابـــــــــــــــــــــد پاییز زرده

                                   تو خوابیدی  و یــــــــادت رفته انگار

                                             دو تایی چی نوشـــــتیم روی دیوار

                                   نوشتیم تا ابد با هــــــــم میمونیمو

                      و باهمم میمیریم آخــــــــــــــــــر کار

             تو خوابیدی و عهدتو شــــــکستی

    چـــــــــــــرا چشاتو وانکرده بستی

             تو خوابیـــــــــدی و یادت رفته انگار

                    تموم خاطـــــرات عشق و مستی

                              تو خوابیـــــــدی و این دل بی قراره

                                        هوای دیـــــــــــــــدن چشماتو داره

                                                     تو خوابیدی و ایــــن قلب شکسته

                                                                هــــــــــــــــــنوزم خوابتو باور نداره

بزار تنـــــــها بمونم با خیــــــــــــالت

بخـــونم از دو چشـــــــــم بی مثالت

بزار ایــن قلـــب خسته تا قیـــــــامت

بــــــمونه عاشــــق اون قد و قـــامت

بـــــزار چشـــمای غمگینم ببـــــــاره

دلــــــی که عاشقه آروم نـــــــــداره

بــــــزار باشه برامون یادگــــــــــــاری

غـــــــم و گریه تو بارون بهــــــــــاری

نــــزار چشـــمام ببینن رفــــــتنت رو

آخـــــــه ســــخته براشون رفتــن تو

نزار دستـــام توی دستات بشـــــینه

اگــــر ایـــــن گفتگوی آخـــــــــــــرینه

نزار قلــــــــــبم بفــــــــهمه بی وفایی

برو اما نـــــــــــگو هـــــــرگز کجــــــایی

برو قبل از طـــلوع این سپیــــــــــــــده

برو تا قــــلب غمگینم نـــدیــــــــــــــده

برو فکر من و این قلب خـــــــــــــــسته

نباش و فکر نکن قلبم شکـــــــــــسته

نشو راضــــی که قلب من بمـــــــــیره

بــــــزار با یــــــــــاد تو آروم بگــــــــــیره

اگــــر تو راحـــــــــتی با این جــــــدایی

برو این خســـــــته هم دارد خــــــدایی

حــــلالت می کــــــــــنم ای نازنیـــــنم

نزار اشـــــــکو توی چشــمات ببینـــــم

فقط می خوام بدونی تا همیــــــــــشه

دلم بی تو دیگه عاشق نمیــــــــــــشه

اگر چه راه سینه می شه مســــــــدود

عـــزیزم قســـــــــــمت ما رفتنت بـــــود

اگر چــه با غــــــــــم تو در ســــــــــتیزم

برو وجـــدانتم راحت عــــــــــــــــــــــزیزم

تو رو میسپــــــــارمت دست خـــــدامون

هـمین قدر عاشقی بسه برامـــــــــــون

حالــــــــــــا که داری از این خونه مـیـــری

بــــــــــــــــدون ای نازنینـم بی نـظـــیـری

می دونـم این جــــــــــدایی سخته امـــا

یه جــوری تاب میــارم بی تو لیـــــــــــلا

کسی رو غیر تو هـرگز نمی خـــــــــــوام

تویی تا وقتی هستم دین و دنـــــــــــیام

شبی غمگین ، شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با ما چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

که او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدام کرد 

در روزگاری دختر و پسری بودند که یکدیگر را عاشقانه دوست داشتند،

 ولی دختر نابینا بود ، ولی با این وجود پسر اونا خیلی دوست داشت، یک روز وقتی که با هم رفته بودند بیرون دختر دستهای پسر را توی دستهاش گرفت و گفت من اگر چشم داشتم و تو را میدیدم عاشقانه میپرستیدمت و  چندیدن برابر به تو محبت میکردم، این ماجرا گذشت تا اینکه بعد از چند روز یک نفر پیدا شد و چشمهای خودشا داد به دختر، وقتی این اتفاق افتاد و دختر تونست ببینه متوجه شد که پسری را که اینقدر دوست داشته نابینا بوده، دختر نتونست طاقت بیاره و گفت: ما نمیتونیم با هم باشیم، راه ما از هم جداست ، بعد هم از پسر خداحافظی کرد و رفت، اون پسر توی دلش آهی کشید و گفت: هر جا میری مواظب خودت و چشمهای من باش!